NATO ZİRVESİ’NİN ARDINDAN

Her devletin varlığını sürdürebilmesi ve görevlerini etkin biçimde yerine getirebilmesi, güçlü ve işleyen bir yönetime bağlıdır.

Ankara’da gerçekleştirilen NATO Zirvesi, Türkiye’nin uluslararası düzeyde büyük organizasyonları planlama ve yürütme kapasitesini bir kez daha ortaya koymuştur. Zirve boyunca devlet başkanlarının kabulü ve programın genel işleyişi, organizasyonun yüksek düzeyde hazırlandığını göstermiştir.

Bu kapsamda Cumhurbaşkanlığı Külliyesi, uluslararası düzeyde ev sahipliği kapasitesini ve temsil gücünü başarıyla sergilemiştir. Ülkemizde ağırlanan devlet başkanlarının kabul törenleri sırasında Külliye’nin mimarisi ve misafir ağırlama kalitesi, Türkiye’nin ortaya koyduğu vizyonla örtüşen önemli bir organizasyonel başarı olarak öne çıkmıştır.

Güçlü fiziki altyapıyı tamamlayan en önemli unsurlardan biri de şüphesiz güvenlik ve asayiş alanında sergilenen başarı oldu. Zirve boyunca alınan etkin güvenlik tedbirleri sayesinde hiçbir olumsuzluk yaşanmamış olması, planlamanın yüksek koordinasyonla yürütüldüğünün en somut göstergesidir.

İşte tam bu noktada, yönetim felsefesine dair önemli bir gerçeği hatırlatmak gerekiyor: Devletlerin yönetim kademelerinde görev alan yöneticilerin, liderin vizyonunu ve hedeflerini çok iyi bilmeleri büyük önem taşır.

Zira liderlerin ortaya koyduğu vizyonun başarıya ulaşması, bu vizyonun yönetimin tüm kademelerinde doğru anlaşılmasına, benimsenmesine ve kararlılıkla uygulanmasına bağlıdır.

Zirvenin genel bir değerlendirmesini yapmak gerekirse; Türkiye’nin diplomatik organizasyon, devlet protokolü ve güvenlik yönetimi alanlarındaki yüksek kapasitesine tanıklık ettik. Bununla birlikte, makro düzeyde ortaya konulan vizyonun mikro düzeyde de aynı anlayış ve hassasiyetle yansıtılması, zirvenin bütüncül başarısını daha da güçlendirebilirdi.

Örneğin, zirveyi takip eden basın mensuplarına verilen hediye çantasında yabancı bir marka olan Stanley termosun tercih edilmesi, ortaya konulan vizyonla uyumlu olduğu izlenimini vermemektedir.

Kadim kültürümüzde hediyeleşmenin ayrı bir yeri ve anlamı vardır.

Böylesine önemli bir zirvede, ülkemizin üretim gücünü, kültürel zenginliğini ve marka değerini yansıtan ürünlerin tercih edilmesi çok daha anlamlı olurdu.

Çünkü Türkiye, bu konuda son derece güçlü bir birikime ve üretim kapasitesine sahiptir.

Bursa ipeğinden Şırnak’ın el dokuma kumaşlarına, Erzurum’un Oltu taşından Midyat’ın telkâri sanatına kadar, dünyanın dikkatini çeken zengin bir kültürel mirasa sahibiz.

Bunun yanında, Vakko’nun özel dokuma şalları ve sınırlı üretim koleksiyonları ya da Beymen’in nitelikli deri aksesuarları gibi uluslararası ölçekte prestij taşıyan yerli markalarımız da bulunmaktadır. Böylesi bir organizasyonda hem geleneksel el sanatlarımızı hem de dünya standartlarında üretim yapan yerli markalarımızı öne çıkarmak, Türkiye’nin üretim gücünü ve kültürel kimliğini çok daha etkili biçimde yansıtarak ortaya konulan vizyonu güçlendirebilirdi.

Benzer bir durumda, maalesef yemek menüsünde de kendini gösterdi. Sunulan menüde, Denizli’nin isli yoğurdu gibi tamamen bir Yörük yaşam biçiminden doğan spesifik bir lezzetin uluslararası bir zirveye taşınması şaşırtıcıydı.

Bakır kazanlarda, odun ateşinde sütün dibi tutmasın diye azami gayretle ve yoğun emekle pişirilen bu Yörük geleneği büyük bir emeğe dayansa da, nihayetinde dibi tutmuş hissi veren ve tamamen öznel bir damak tadına hitap eden bir gıdadır.

Uluslararası bir diplomasi masasında, bu tarz füme ve isli lezzetlerin her misafirin damak tadına hitap etmeyeceği ve son derece riskli bir tercih olduğu açıktır. Dolayısıyla bunun küresel bir organizasyonda ana ikramlardan biri yapılması isabetli bir seçim olmamıştır. Geleneksel mutfak anlayışımızda dibi fazla tutmuş sütten yapılan yoğurt genellikle tercih edilmezken, böyle bir tercihin uluslararası bir organizasyonda nasıl karşılandığını anlamak güçtür.

Oysa dünya liderlerinin ağırlandığı böyle bir diplomasi sahnesinde; gastronomi alanında dünyaca tanınan mutfağımızın seçkin saray lezzetleri sunulabileceği gibi; üç tarafı denizlerle çevrili ülkemizin defne yaprağıyla aromalandırılmış şişte kılıç ızgarası, tuzda kaya balığı, Mersin’in lagosu veya Karadeniz’in eşsiz kalkanı gibi kendine has deniz ürünleri ve rafine pişirme teknikleri de dünyaya tanıtılabilirdi.

NATO Zirvesi, Türkiye’nin organizasyon gücünü dünyaya kanıtlamıştır; bu yadsınamaz bir başarıdır. Ancak kültürel tanıtım boyutu, bu büyük başarının derinliğine maalesef yetişememiştir. Temennimiz odur ki, gelecekteki uluslararası kabullerimizde, ortaya konulan makro vizyon, mutfağımızın ve kültürümüzün bu eşsiz detaylarıyla kusursuz biçimde taçlandırılsın.